In dit prentenboek wordt cremeren uitgelegd aan de hand van de dood van de papa van Julia en Stijn. Ook de verschillende reacties van de twee kinderen komen aan bod. Met enige creativiteit kan bij het voorlezen de naam van papa veranderd worden in een opa of oom. Het voorleesverhaal is geschikt voor kinderen van ongeveer drie tot acht jaar. Volwassenen kunnen met behulp van dit prentenboek rouwende kinderen steunen in hun verdriet.

 

Er is iemand dood gegaan die je goed kent. Misschien gaat het om je vader of moeder, je broer, zus of iemand ander uit jouw familie. Als deze persoon zelf een einde heeft gemaakt aan zijn of haar leven, dan kan dat voor jou extra moeilijk zijn. Als je je naar voelt, lucht het op om er met iemand over te praten. Maar het is soms moeilijk om er woorden voor te vinden. Met dit werkboek willen we jou helpen er op je eigen manier mee bezig te zijn. Sommige opdrachten zul je fijn vinden om te doen, dus jij mag zelf weten wat je ermee doet. Later, als je ouder bent vind je het misschien fijn om na te lezen wat je nu opschrijft. Je mag ook zelf weten of je het boek aan iemand wilt laten zien. We weten van kinderen dat een boek als dit het soms gemakkelijker maakt om er met iemand over te praten. Het kan je helpen om met je verdriet aan de slag te gaan.

 

De opa van Océane heeft een mooi aquarium met kleurrijke vissen. Alleen Schubbe ziet er soms ongelukkig uit. Op een dag springt hij zelfs uit het aquarium. Océane is verdrietig en praat met opa. Hoe moet het nu verder met Drupje en de andere visjes?

Kinderen hebben recht op de waarheid, maar is die niet te hard als het om zelfdoding gaat? Hoe praat je met jonge kinderen over dit onderwerp in het algemeen of wanneer ze er rechtstreeks mee worden geconfronteerd? Dit prentenboek helpt om zelfdoding bespreekbaar te maken.